تحلیل انتقادی نظریۀ لین رادر بیکر در تبیین رستاخیز با رویکرد اجمالی به حکمت متعالیه - رستم شامحمدی (Imam Sadiq University, 2014)
لین رادر بیکر درصدد است که آموزۀرستاخیز در مسیحیت را با مادهگرایی سازگار کند. او مدعی است که با تکیه بر نظریۀ تقوّم به عنوان یک نظریة مادی انگارانه، میتوان تبیین کلامی و فلسفی شایستهای از کیفیت زندگی پس از مرگ ارائه کرد. بیکر، به جای ارائه تبیین فلسفی از نسبت حیات ذهنی با بدن اخروی، به شیوهای متکلّمانه، رستاخیز را فعل اعجازی خدا میداند. یکی از لوازم نظریۀ تقوّم، عدم اهمیت اینهمانی عددی بدن دنیوی و اخروی است. در حالی که به نظر میرسد بدون در نظر گرفتن اینهمانی بدن دنیوی و اخروی، نمیتوان تبیین معقولی از امکان حیات پس از مرگ ارائه کرد؛ زیرا علاوه بر اینکه انسان یک حقیقت نفسانی ـ جسمانی است، بین نفس و بدن هر شخص، رابطۀ ضروری، و نه امکانی، برقرار است. در مقام مقایسه، ملاصدرا استمرار وجودی شخص دنیوی و اخروی را با توسّل به وحدانیّت نفس (در عین پذیرفتن بدنهای مختلف) توضیح میدهد؛ به طوری که نفس ناطقه، در هر مرتبه به نوعی ماده تعیّن میبخشد و با توجه به حرکت جوهری، بدن دنیوی و اخروی، دو جنبه از یک واقعیت واحد اما ذومراتب هستند.