گستره معنای منظر و مترادف‌های آن در زبان فارسی

منظر از واژگان کهن و پرکاربردی است که در بستر اندیشه‌های گوناگون بر معانی مختلف دلالت دارد و در گذر زمان ظاهری متفاوت و با مفهومی واحد، کاربرد داشته است. تاریخ زبان‌شناسی و مردم‌شناسی ایران نشان‌گر آن است که آگاهی از منظر و تصور آن،  پیش از میلاد مسیح وجود داشته است. منظر، که در زبان فارسی معادل Lan...

Descripción completa

Guardado en:
Detalles Bibliográficos
Autores principales: سید امیر منصوری, فرنوش مخلص
Formato: article
Lenguaje:EN
FA
Publicado: Nazar research center for Art, Architecture & Urbanism 2017
Materias:
Acceso en línea:https://doaj.org/article/3675620c1c3e4e6bb160b5c27dc8297b
Etiquetas: Agregar Etiqueta
Sin Etiquetas, Sea el primero en etiquetar este registro!
Descripción
Sumario:منظر از واژگان کهن و پرکاربردی است که در بستر اندیشه‌های گوناگون بر معانی مختلف دلالت دارد و در گذر زمان ظاهری متفاوت و با مفهومی واحد، کاربرد داشته است. تاریخ زبان‌شناسی و مردم‌شناسی ایران نشان‌گر آن است که آگاهی از منظر و تصور آن،  پیش از میلاد مسیح وجود داشته است. منظر، که در زبان فارسی معادل Landscape به کار برده می‌شود، یکی از جموعه واژه‌هایی است که با معانی مترادف از قرون اولیه اسلامی در منابع ایرانی کاربرد داشته. توجه به لایه‌های مختلف معنای منظر موجب ساخت مجموعه‌ای از واژه‌ها شده که از نظر ظاهری همه بر «تصویری در مقابل انسان» دلالت می‌کند. اما از جهت مفهومی معانی متفاوتی دارند. این واژه‌ها با سلسله مراتبی از تصویر خنثی و بدون حرکت در مقابل انسان آغاز می‌شود و تا معنایی پویا و وابسته به انسان و تصویر مقابل دامنه پیدا می‌کند. باغ ایرانی از هزاره اول پیش از میلاد، به مثابه منظر مصنوع که بازنمایی تفسیر شده طبیت است، وجود فرهنگ قدیم و غنی در خصوص منظر را تأیید می‌کند. این مقاله به بررسی سابقه مفاهیم مربوط به منظر در زبان فارسی و بازنمایی آن در تمدن ایران پرداخته است.